yemekte yan masada geçen olay..

4 kız oturuyor, gencecikler, okula yeni gelmişler belli. 

yemekten sonra kalkıyorlar, tam kalkarken bir tanesi “çantalarıma yardım etmek ister misiniz” ya da “çantalarıma yardım eder misiniz” diyor cümleden tam emin olamadım. 

o sırada ben kafamı gömmüş Kara Kule - 3’ün Çekilişi okuyorum.

gayriihtiyari çevirip kafamı baktım dalgın düşünceler içinde. Masanın altından iki torba çıkardı. Torba dediğim A4 kağıt büyüklüğünde yok. Garip geldi durum, neyine yardım edecekler acaba dedim, bekledim.

daha da garip bir şey oldu, kız torbaları masa üstüne çıkardı ama hiçkimse oralı olmadan kalkıp kasaya yürüdü. Kız da biraz üzerini düzeltiyor gibi yapıp sonra çantaları aldı ve arkalarından yürüdü.

bu örnek olayı bana analiz edebilecek birisi var mı? 

başkalarını asalak gibi kullanan bir tür var zaman zaman karşılaşıyorum onlardan biri mi yoksa sıradan bir olay mıydı bu ? 

Dilimin ucuna gelen kelimeleri soylemekle soylememek arasinda gecen birkac saniye omrumden omur goturuyor.

Arkadaşlar ve sevgililer zorunluluk ağına düştükleri için sonsuza kadar yalan uydururlar.

ama orada olduğu asla söylenmez!